De belangrijkste criteria om de impact van een chemische stof op mensen, gezondheid en veiligheid te evalueren

Als we in de chemische industrie werken, hebben we elke dag te maken met gevaarlijke stoffen. Onze rol als distributeur is om te begrijpen welke invloed deze chemicaliën hebben op onze mensen en de planeet en om onze klanten te helpen de juiste chemische stoffen voor hun behoeften te selecteren.

Om dit te doen, is het belangrijk om het technische gebruik van een chemische stof en de gevaarlijke labels te begrijpen om de gezondheid en veiligheid van de eindgebruikers te waarborgen. Lees verder om te ontdekken welke chemische beoordelingen we gebruiken in onze aanbevelingen voor duurzame producten en waarom ze belangrijk zijn.

Het begrijpen van de etikettering en classificaties van een chemische stof is van cruciaal belang voor het gebruik ervan door zowel werknemers als de eindconsument. De Europese Unie maakt bijvoorbeeld gebruik van de CLP-verordening, een afkorting voor Classification, Labelling and Packaging. Het zorgt ervoor dat de gevaren van een chemische stof duidelijk worden gecommuniceerd aan werknemers en eindgebruikers. Onze experts bekijken de gevarenaanduidingen van de producten die we aanbieden om inzicht te krijgen in labels zoals CMR 1, CMR 2, SVHC, ENV Chronic 1, ENV Chronic 2 en ENV Chronic 3/4.

Het beoordelen van de etiketteringsclassificaties geeft een duidelijk overzicht van een chemische stof en maakt het mogelijk om bij het gebruik cruciale beslissingen te nemen om de gezondheid van mens en milieu te beschermen.

Hormoonverstorende chemicaliën (EDC's) zijn stoffen die fatale gevolgen voor de gezondheid kunnen hebben voor zowel mensen als dieren in het wild. In het kader van REACH kunnen hormoonontregelaars worden geïdentificeerd als zeer zorgwekkende stoffen, omdat bekend is dat ze kanker, mutaties en reproductietoxiciteit veroorzaken. Het doel is om het gebruik ervan te verminderen en ze uiteindelijk te vervangen door veiligere alternatieven.

Dit is gevaarlijk voor zowel de werknemers die met de chemische stoffen omgaan als voor degenen die ermee te maken krijgen tijdens het eindgebruik. Wanneer onze experts productaanbevelingen doen, beoordelen ze of EDC's aanwezig zijn en adviseren ze op basis van het technische gebruik van de chemische stof in kwestie.

Persistente, bioaccumulatieve en toxische (PBT) en persistente, mobiele en giftige (PMT) chemicaliën vormen uitdagingen op het gebied van mens, gezondheid en veiligheid. Hun eigenschappen maken ze extreem gevaarlijk. Ze bevatten stoffen die lange tijd in het milieu kunnen leven en die een groot potentieel hebben om zich op te hopen in de biota. Deze zijn bijzonder zorgwekkend omdat hun langetermijneffecten zelden voorspelbaar zijn. Bovendien kunnen ze filters doorbreken en bestand zijn tegen waterbehandeling, waardoor ze onomkeerbaar zijn als ze eenmaal een waterbron hebben vervuild. Als ze eenmaal in het milieu zijn terechtgekomen, is blootstelling aan deze stoffen erg moeilijk om te keren, zelfs als de emissies worden stopgezet.

Daarom vereisen de meeste voorschriften, zoals REACH, dat gebruikers bij elke stap de levenscyclus van de chemische stof bepalen en handhaven. Omdat water zo'n onschatbare hulpbron is voor zowel onze mensen als de planeet, is dit een belangrijke overweging bij de selectie van chemische stoffen. Onze experts beoordelen of PBT/PMT aanwezig is op basis van het veiligheidsinformatieblad van het product.

Een mengselbeoordelingsfactor (MAF) wordt gebruikt om de risico's van onbedoelde mengsels van chemicaliën te beoordelen. Dit is bedoeld om ervoor te zorgen dat alle mengsels prioriteit geven aan de gezondheid en veiligheid van zowel mens als milieu. Het basisidee is dat het „veilige” blootstellingsniveau van een afzonderlijke chemische stof (d.w.z. de blootstelling die naar verwachting geen schade zal veroorzaken) wordt verlaagd met een extra onzekerheidsfactor (MAF). De MAF is dus bedoeld als vangnet om rekening te houden met de totale toxiciteit van de mengsels die het gevolg kan zijn van blootstelling aan een chemische stof samen met andere bekende en onbekende chemische stoffen.

Als onderdeel van de Europese chemische strategie wordt de beste waarde voor de MAF nog steeds besproken. We blijven op de hoogte en zijn voorbereid op de introductie van de MAF.

Mensen en het milieu worden elke dag op grote schaal blootgesteld aan polymeren omdat ze de belangrijkste bestanddelen van kunststoffen zijn. Naast kunststoffen zijn polymere stoffen aanwezig in veel andere materialen, producten en toepassingen, waaronder maar niet beperkt tot siliconen, coatings, verven, wasmiddelen, huishoudelijke en persoonlijke verzorgingsproducten, landbouwmeststoffen/ en afvalwaterbehandeling, wat vaak leidt tot directe uitstoot in het milieu.

Polymeren zelf zijn niet inherent giftig, hoewel veel van hen gemaakt zijn van monomeren die schadelijk zijn voor de gezondheid. Wanneer ze worden gesneden, verhit of blootgesteld aan UV-stralen, kunnen ze giftig worden en gevaarlijke bijproducten en dampen afgeven die schadelijk kunnen zijn voor mensen. Desalniettemin zijn er verschillende polymeren met een hoog productievolume (zoals PS en PVC) die negatieve gevolgen kunnen hebben voor de menselijke gezondheid, waaronder kankerverwekkende effecten, en organismen in het milieu kunnen beïnvloeden op niveaus van gemiddeld tot zeer ernstig gevaar. Daarom is de Europese Commissie van mening dat er onvoldoende kennis is over hun identiteit, gebruik, fysische, chemische en gevaarlijke eigenschappen.

Op dit moment is het onduidelijk of polyolefinen zoals PET, PP, PA en PS geregistreerd moeten worden, omdat ze een bijzonder grote invloed hebben op de vervuiling van het milieu door microplastics en nanoplastics, maar nauwelijks gezondheidsschade veroorzaken. Om de zaken nog ingewikkelder te maken, is de registratieplicht voor polyesters onzeker. Desondanks zal de registratie waarschijnlijk in de komende jaren beginnen, en we zullen dit op de voet volgen, zodat we bereid zijn in te grijpen.

Over het algemeen openen deze criteria niet alleen een dialoog over het belang van gezondheids- en veiligheidsoverwegingen, maar ze zetten ook de naald van duurzame materiaaladoptie op gang.